Dami na naman akong narereceive na mga forwarded emails from my friends. Hindi ko alam kung kelan pa napabalita ang isang ito. Pero natawa lang ako kaya feel ko lang ipabasa din sa mga maliligaw dito. Malay mo matawa ka rin dibah.I’m not sure kung totoo nga itong nangyari. Basta basahin na lang natin…

A few years ago, Japanese Prime Minister Mori was given some basic English conversation training before he visits Washington and meets US president Bill Clinton.

The instructor told Prime Minister Mori, when you shake hand with President Clinton, please say ‘How are you?’

Then Mr. Clinton should say, ‘I am fine, and you?‘ Now, you should say ‘me too’. Afterwards we, translators, will do the work for you.

It looks quite simple, but the truth is…

When Mori met Clinton, he mistakenly said ‘Who are you?’ (instead of ‘How r u?’)

Mr. Clinton was a bit shocked but still managed to react with humor: ‘Well, I’m Hillary’s husband, ha-ha…’

Then Mori replied…

‘me too, ha-ha..’

Then there was a long silence in the meeting room.

Uh-oh… )

Na-receive ko lang isa kong friend ito. Ano nga kaya kung ganyan ang cubicle at mga office equipments mo. Tyaga ng gumawa niyan ah.

A friend forwarded a mail just this morning. Akala ko naman isa na namang spam at mga panloloko na kailangang i-forward mo lang para ma-spread. Iko-close ko na sana at ide-delete. Pero umiral ang pagka-usyusera ko kaya binasa ko muna ang mga email conversation sa baba. Hanggang sa naging interesado na rin akong buksan ang naka-attach. Nakita ko din ang link papunta sa website. This is my way of helping the kid, spread ko na lang dito sa blogosphere. Kung interesado kayong tumulong sa mga batang nangangailangan pakibasa na lang po sa baba o paki-open ang link:

http://www.katrina.heavenmind.com/

Pasensya na friends kung magiging magulo ang font face & size kasi nga po nika-copy & paste ko lang. Tamad na mag-edit baka bigla dumating big boss maha-hang na naman ang pagba-blog ko…

Dear Friends and Relatives,

As you all know that our daughter Katrina Rambongga badly needs a Cochlear Implant as soon as possible, the unit alone is very expensive and this does not include the doctor and the hospital fees. As parents we have to do what ever it takes for her to have this implant and for her to hear and speak…. as they say ” HEAR KATRINA AND KATRINA HEARS “….We have started a fund raising program for our daughter, we know that this will take time and lots of effort, specially for my wife who is now taking care all of these alone…..

What we have here are TEDDY BEARS which we are selling for….Php 150.00 for the small ones and Php 300.00 for the big ones. The funds that will be generated from this will be added to the cost for our daughters Cochlear Implant….

(Sorry I can’t paste the image of the teddies here, ayaw lumabas eh..LOLZ)

You may also forward this message to your friends so that they may “HEAR KATRINA “.

If interested you may contact:

my wife Karen Rambongga at cp 09295416625 or email her at karen_rambongga@yahoo.com

or me John Rambongga at cp 09285020316 or email me at john_rambongga@yahoo.com

Again thank for all your help and God Bless….

Ito naman po ang nabasa ko sa email. Galing sa mom ni Katrina:

Katrina is 2 years old turning 3 on Friday June 13. She also have congenital heart disease , pulmonic stenosis, kasi I had a german Measles nung 2 months akong pregnant sa kanya, kaya, yan ang effect sa kanya, blessing pa rin kasi hindi siya blind. usually blind din. for the first year , iyong heart niya ang concern, supposedly ioopen surgery siya when she reach 1 year old , pero by God’s miracle hindi na severe ang situation niya so no need for operation, when she reach  2 years old hindi ko na puwede i ignore ang situation niya for being deaf and mute, nagkaroon ako ng denial stage, na baka delayed speech lang siya but my greatest fear was confirmed Oct 2007 , nag lumabas result ng hearing test, then I thought kaya ng hearing aid but then again, another 2 hearing test occurs, Ctscan and MRI showed may defect sa ears niya. i had 5 to 6 doctors consolted 2 specialist, cochlear implant talaga advised nila, so go for the gold, to hook or by crooked

anything just to hear her say MAMA, and para Malaman niya man lang Katrina name niya, that’s it. kung makakapag open lang sana ako ng website http://havenmind.com everything is there , tapos may video pa siya sa YOU TUBE, connected dun, Yan ang story namin. sa Saturday nga lalabas kami sa kapwa ko, mahal ko  channel 7 6:00 am dito.

MAY GOD BLESS EVERYONE. MAY KATRINA HEAR THE WORLD.

Love na love ko ang trabaho ko at love na love ko din ang boss ko (???) kaya tuwing umaga bago ako pumasok ng opisina ito ang palagi kong pinagdadasal kay God…

I feel like sharing this email I got from my bestfriend. Na-inspire kasi ako.

Two friends were walking through the desert.
During some point of the journey, they had an argument;
And one friend slapped the other one in the face.

The one who got slapped was hurt,
But without saying anything, wrote in the sand:

Today my best friend slapped me in the face.

They kept on walking until they found an oasis,
Where they decided to take a bath
The one who had been slapped got stuck in the mire
And started drowning, but the friend saved him.

After he recovered from the near drowning,
He wrote on a stone:

Today my best friend saved my life.

The friend who had slapped and saved his best friend asked him,

‘After I hurt you, you wrote in the sand and now,
you write on a stone, why?’

The friend replied:

‘When someone hurts us we should write it down in sand,
where winds of forgiveness can erase it away.
But, when someone does something good for us,
We must engrave it in stone where no wind can ever erase it.’

Learn to write your hurts in the sand and to carve your benefits in stone.

They say it takes a minute to find a special person,
An hour to appreciate them, a day to love them,
But then an entire life to forget them.

Anywei, ang picture na nasa itaas ay isa sa mga gala ko (Desert Safari trip) the day before my birthday (Dec2006).

Gusto ko na talagang umalis dito sa kumpanya namin. Wala naman kasing growth kung minsan nahuhuli pa ang salary. Oo nga’t paupo-upo lang kami. Kahit pa pukpukin na kami para magtawag nang makahanap ng kliyente, nasa sa amin pa rin kung gusto ba naming isuot ang headset at magdial ng mga numero. Masarap naman ang buhay sa company na ito. Pagdating sa opis, uupo ka lang maghapon, tititig sa kompyuter, magba-blog, magcha-chat, magda-dial-a-friend para makipagchikahan, bubukas ng chikka para mag-sms sa friends & family, magche-check ng friendster, ng kung anu-anong account, makipag-asaran sa bespren sa Pinas, iinom, kakain ng lunch, ng chicha, iinom ulit, magchichikahan sa opis, browse ng Pep para sa latest showbiz chika, browse ng kung anu-ano pa sa web, titigan ang files at iisipin kung aling kumpanya ang tatawagan, depende sa mood kung magta-trabaho o hindi. O diba ang saya sana at masarap ang buhay. Pero parang may kasama kaming mga devil sa opis, parang sinalo lahat nung fiance ng boss namin ang lahat ng sama ng ugali, iba ang atake. Parang yung napapanood nating kontrabida sa Marimar – si Angelica the devil. Para siyang ganun.

Kaya nga naisipan kong magpasa-pasa muna ng CV kahit pa ang balak ko pa naman ay after May or June ako aalis dito. Marami rin ang tumawag para mainterbyu ako. Sa ngayon nga nirereject ko na muna yung iba kasi nga mejo malayu-layo pa ang May at June.Nagsasawa na rin ako sa present career ko. Gusto ko naman sa ibang field. Ito nga ang mga pansamantagal na pinagpipilian kong career na tatargetin ko.

Kakayanin kaya ng powers ko ang maging PORTER? Ang advantage… makakapagexercise na ako regularly, unlike ngayon na buong hapon nakaupo kaya lumalaki ang tyan. May disadvantage nga lang… lalaki lalo ang muscles ko sa braso at makukuba ako. Ayoko nito!

How about… yan yung nasa baba? Sosyal sa airport ako nagta-trabaho mamimili ako ng country kung saan ako i-aasign, yun nga lang itutulak ko yang ganyang karaming bagahe. Sayang! Dream ko pa namang magtrabaho sa Airport!

Keri ko kayang bumaligtad at magkabit ng AC habang inaalalayan lang ako ng mga friendships ko? Pag-iisipan ko…

Natutuwa ako dito sa email na nareceive ko today from M. Timing naman kasi. Kahapon lang nung uwian sa sobrang sama ng loob ko… umiyak ako. Nag-drama na naman ba? Heheh… Basta may mga pangyayari na naman sa company na nakakainis. Nakakasama ng loob for us na parang gustong-gusto na naming layasan ‘tong kumpanyang ito but still we’re considering a lot of things, kaya bago magdesisyon pag-iisipan muna namin. Inaaliw na nga lang namin ang sarili namin, may isang nagba-blog, may isang nagcha-chat, may isang tinitignan ang pictures ng mga anak. Syempre kasabay nyan ginagawa pa rin namin ang mga trabaho namin, multi-tasking ba

At ito naman si M dahil siya ang napagsabihan ko ng mga sama ng loob ko kagabi at pinalakas niya lang ang loob ko para tumigil na ako sa pag-iyak na parang bata jowk! kagabi. Napangiti nya na naman ako kagabi at ngayong umaga din dahil sa na-send niyang ito na napapanahon ba… kasi ung panghuli nga ay pinag-iisipan ko ng gawin (?), naghihintay lang ng tamang panahon.

This is how i look….

Before joining the company

 

In the Induction Program

At Work

When I have problems at work

When asking for an increment

and Finally… when i decided to say this…

 

I resign!!!

 

Ang cute talaga ng mga babies… ^_^

I got a mail from one of my work colleague last week. I’ve been thinking if I would grab it or not. This is really a reasonable price which is so hard to resist. I hope I’ll get it first. Here is the mail:

****

A friend of mine is going to US and he’s selling his Laptop at a final price of just Aed400 ($110 USD or Php 4,800). Seeeee??? it’s so cheap!!!

Brand: HP

System Specs & Configuration:

Pentium IV 1.6 G H z (Intel Pentium 2 duo core)
1 GB DDR Ram
15.4 inch widescreen opengl x2AGP

Windows Vista
Video Card (32 MB )
Nvidia AGP graphics card
120 GB SCSI HDD
DVD writer
SBlive SoundBlaster
2x Fire Wire
3xUSB ports
Complete with accessories & Easy comfort carry-case

 

 

 

****
I need a laptop. I have hefty photos and mp3’s stored in my office PC. I still have more pics in my fone and cam. Both are getting overloaded with files. I think I really need a laptop before my boss realizes that my PC’s full of junk. But the problem is, I’m broke… anyway, share ko na lang sa inyo maybe you’d like to purchase one.

 

Please let me know if anyone is interested so I can help you with her contact details.

The picture of the Laptop is attached here.

Wala talagang kadala-dala ang mga manloloko. Six months na yata ang nakakalipas nung makatanggap ng email si M. Sa friendster nagsimula pero binigay nung babae, na ang pangalan ay Nancy Vivian Fred, ang email address niya sa yahoo. Gusto niyang makipag-kaibigan. Wala naman sama sa ganun dibah, ang problema ‘not existing’ na ang friendster account ni Nancy. Dahil ako ang tumatayong secretary ni M pagdating sa pagche-check ng emails at friendster niya, ako ang nagreply kay Nancy. Siyempre friendship lang ang dating ng reply ko na kunwari nga ako si M.

Ang mga sumunod na email niya aba nanghihingi na ng tulong na makaalis siya sa bansa nila at magagawa lang daw ni M un kung magpapadala ng pera sa kanya. At bilib ako, may pa-love love, at sweet pa siyang nalalaman eh pangalawang email pa lang niya yun. Obviously scammer toh.. un ang sabi ko kay M. Nagresearch ako tungkol sa ganyang klase ng email. At iyon pala ang tinatawag na penpal scam or sweetheart scam. Sinasabi niyang siya ay isang refugee girl sa Senegal. Madami pang ibang klase ng dahilan kung bakit gusto nilang magpadala ng pera ang lalaking gusto nilang biktimahin. Hanggang sa naipa-block ko na ang email address na ginagamit ng scammer na iyon. Kaya hindi na siya nakapag-reply pa sa akin o kay M.

Madami pa akong ibang mga fraud emails na natatanggap pati ang paghahatian namin ng kayamanan ng kung sinomang hindi ko kakilala. I’m sure ang dami niyo ring natatanggap na mga ganyan. May isa nga akong kakilala, ung kaibigan niya nagpapaloko. Nanalo daw ng kotse at ishi-ship na ang kotse sa kanya. Nagpadala naman ng pera ang kaibigan niya at tinatawagan pa ang mga manloloko. Hanggang ngayon wala siyang kotse.

Kanina nakatanggap ako ng email, ayan paki-click na lang po:

Matagal ko na ring nababasa ito. Kadalasan nga pare-pareho pa ng Serial No. or winning no. Nagkakamali sila ng niloloko, kasi makikipaglokohan at asaran ako sa kanila.

Nakatuwaan ko lang na magreply ng sobrang igsi: “thanks but no thanks scammers!!!“

Di bah sobrang igsi lang naman pwede na nga nilang deadmahin at humanap sila ng ibang subject na walang ka-ide-ideya sa mga scam na iyan. Pero nag-reply agad, wala pa ngang 30 minutes. Ito ung reply:

Sino ba naman ang maniniwala jan dibah.

Kung gusto nyong pag-aksayahang alamin ang tungkol sa 419 scam at siguraduhin kung fraud nga o hindi try nyong i-check dito:

• http://www.joewein.de/sw/419-penpal.htm

• http://419.bittenus.com/

• http://419.bittenus.com/7/5/NancyVivianFred/index.htm – I was surprised to see this when I checked her site yesterday, coz she already published my emails with Nancy, may mga personal info lang siya na tinanggal…

A Letter from the Management

Dear Staff:

Due to the projected increase workload in the coming months, the management has decided that it can no longer afford for you to take time out of your busy schedule and go to the restroom. Instead, to increase employee efficiency the company will shoulder the expense of remodelling your cubicle to accomodate restroom privileges. Thank you for your cooperation.

Just wanna share this forwarded email I got from my friend. Alam ko naman na marami-rami ring bloggers ang nasa iba’t ibang bansa at ang pagba-bloghop ay ginagawa ding libangan kapag tayo ay bored na bored na. Kaya naisipan kong i-share na lang ito.

This is in response of some OFW to this article posted in Inquirer.net earlier this month.

Mga mahal na kabayan,

Its about time we cut and or stop for a while (a day or two) the sending of remittance. For those with only remittance as the source of family sustenance, like me, I will have to consider some ways to provide my family back home some remedies while we are not sending for a day (equivalent to one month pay) at least But we must all do it so that the result would be a tremendous set back on the dollar remittance in our country.

Another alternative would be for all participating OFWs not to send money on certain dates so that we can see how far we can do it. If it becomes successful then we will wage another “ no sending remittance” scheme again on a particular date.

For example : ( Kailangan po dito ay sabay-sabay na di magpapadala, para malaki ang puwersa, di maaaring isa-isa) Kailangan pangkalahatan ito, pero ating paghandaang mabuti para pamilya natin di umasa).

We still use our mobile phones when we are in Petrol stations?

Nothing. Well, at least for me.

In Petrol Stations, we notice that there are signs that you need to switch off mobile phones when you are on queue and filling up your tank. Most people pay no heed to that. I am also guilty of that. Whenever sayang needs to fill up the gas tank, we never even bothered to switch the phone off, though I’ve heard in the past that an explosion happened because of this. And these are what sayang sent me just this morning.

I have heard that in some relationship, when one decides to break up with another, nangyayari daw ang solian ng mga gifts o mga bagay-bagay na ibinigay ninyo sa isa’t isa. Ako, wala pa namang ganon. Sinubukan ko lang na maibalik sana ang gift na ibinigay sa akin ng isang manliligaw (naks!) noon. Kahit pa sabi ng marami, huwag daw kasi pangit daw ung ganon. In my case naman kasi, nahihiya ako at ayokong umasa pa ‘yung tao. Pero hindi niya naman tinanggap pabalik at basta hindi na lang daw siya magpapakita (echos!) basta lang tanggapin ko ang gift niya. Ano pa nga ba ang magagawa. Para hindi na rin masira ang friendship, tinago ko at ginamit ko din naman ang gift niya.

Pero papa’no nga kung boyfriend/girlfriend mo. At papano kaya kung mahal natin ung taong un, tapos makikipag-break lang pala. Ibabalik mo din kaya ang mga gifts? Okay lang kaya un? Ano kayang dapat na ibalik natin sa dinami-daming bagay na naibigay na sa atin?

Para ito sa mga nakakatanggap ng break-up letter.

A soldier stationed in Afghanistan recently received a letter from his girl friend back home. It read as follows:

Dear Ricky,

I can no longer continue our relationship. The distance between us is just too great. I’m sorry. Please return the picture of me that I sent to you.

Love,

Becky

The soldier, with hurt feelings, asked his fellow soldiers for any snapshots they could spare of their girlfriends, sisters or ex-girlfriends

In addition to the picture of Becky, Ricky included all the other pictures of the pretty gals he had collected from his buddies. There were 57 photos in that envelope along with this note:

Dear Becky,

I’m so sorry, but I can’t quite remember who the hell you are. Please take your picture from the pile, and send the rest back to me.

Take Care,

Ricky

Oooppss. Ang sakit naman niyan! Napahiya pa tuloy si Becky.

Moral of the story: If you can’t change your fate, change your attitude.

Pa’no ba ‘yan… wala na naman mga bossing namin. Naglalaro na naman ang mga daga.

Pero ewan ko ba bakit naubusan ako ng gagawin ngayon. As in! Kanina lang nakabukas lang ang IE at nasa google lang ako. Nag-iisip kung ano ba ang ita-type ko sa google search box or sa URL. Ilang minuto or kalahating oras din un. Dahil wala akong maisip, inayos ko muna ang mga printout reports ko, at nag-file.

Pagkatapos, upo na naman, nakatitig sa harap ng PC. Ayokong buksan ang friendster ko kasi na-check ko kaninang tanghali. Wala naman ding new messages kasi naka-online ako sa YM, kung sakaling may bagong message malalaman ko naman. Ang YM walang kwenta, wala ang mga friends sa oras ng matinding pagka-bored. Tapos na din akong mag-bloghopping, kakapagod din eh. Google na naman ang na-i-type ko. At kapag ganitong bored na bored talaga. Ewan ko ba pero ang palagi kong naita-type sa search box ay:

What to do when you’re bored

Syempre naman kung anu-ano na ang lalabas na results. Anjan ang Bored.com (na pinagsawaan ko na – kasi hindi din naman nakakaalis ng pagka-bored), at ang I am Bored dot com. Eto ang bago kong nakita at pwede mo ding gawin: