Totoo nga yata talagang…” Once you blog, you can’t stop!” 
Kahit wala naman ding saysay ang ibablog. Kasi eto na naman ako at gusto’ng magblog. One year ko ding sinara at pinilit kalimutan ito. Parang naririnig ko pa si Helen Reddy at Gary V habang kinakanta ang linyang…
♫♪♪♫ I can’t say goodbye to you…. No matter how I tried, you’re such a part of me… ♪♫♪♫ Kay tagal mo mang nawala, babalik ka rin, babalik ka riiiiin…♪♫♪♫♪
Haist, wala na yata akong masyado magawa sa Facebook kaya eto at nagbabalik na naman sa paminsan minsang pagbablog. Nabubusit lang ako dahil hindi ko mailagay ang google adsense sa dahilang hindi ko mapalitan ang address ko waaaah! Napaka-useless ng adsense ko!
Heinaku… wala pa ring tigil ang mga comments sa lumang entry ko about pagpapataba kaya naman lagi akong nareremind na may blog pala ako. I dunno know if may iba pang naliligaw dito sa aking bahay bukod sa mga gustong magpataba ^-^ Basta ako magbablog kahit wala ng audience heehee!!! I sooo missed this 
Welcome Back! Rhapsody… I’ve been visiting your blog kahit walang bagong entry and I was surprised na nag susulat ka na uli! Yes! Once a blogger always a blogger
thank you ana banana!
na-surprise din ako dahil nagvivisit ka pa rin pala dito kahit nagmistulang ghost blog na 